جنگ روانی

جنگ سرد،  جنگ افکار،  مبارزه برای بدست گرفتن اراده مردم، جنگ برای تسلط  به فکر، جنگ فکری،  جنگ ایدئولوژیکی و تحریک خصومت غیر مستقیم، واژه های هستند که معادل جنگ روانی به کار می روند.

جنگ روانی کوششی است نظامدار و برنامه ریزی شده برای تخریب یا تضعیف روحیه دشمن یا حریف( یوسف کریمی) .

جنگ روانی تکنیک های فراوانی دارد از جمله :

 انتقال رابطه به صورت کاذب، توده های بی تزویر، سفسطه های منطقی، استفاده از موقعیت ترس، نام گذاری، حسن تعبیر، تعمیم درخشنده، توصیه نامه، پرواز تبلیغاتی، توقیف تبلیغاتی، و تبلیغ قطره چکانی، شایعه پراگنی، ارایه  دسته بندی های جدید، مظلوم نمایی، بزرگ نمایی و کوچک نمایی، همراهی زمینه و متن، ایجاد نیازهای کاذب در جامعه ، شستشوی مغزی و... .

اگر رسانه های  کشورها را ببینیم  شاهد استفاده هنرمندانه  از انواع تکنیک ها هستیم مثلا کشور زیبایی هند در برخی رسانه ها وقتی مشاهده می شود زاغه نشینان،آلونک نشینان، زنان سیاه چرده  و لاغر را  با گروهی بزرگی از کودکان نشان می دهند این نوع تصویر از هند ذهنیتی می دهد که با واقعیت ها فاصله زیاد دارد و تنها فقر ، تبعیض و پس ماندگی را تداعی می کنند .

وظیفه اصلی و اولیه ای هر رسانه، اطلاع رسانی دقیق، شفاف ، واقعی و آگاهی دهنده می باشد ولی متاسفانه  مسئولین رسانه ها احساس می کنند در جنگ روانی هستند بدون اینکه به وظیفه  اطلاع رسانی دقیق بپردازند و مخاطبین را اقناع کنند اطلاعات سانسور شده ای را تزریق می کنند.

در جوامعی که  ارزشهای دینی پیش رونده حاکم است هرگز زمینه ای  بروز توهین، تحقیر وجود ندارد وهمیشه  منع های اخلاقی، سبب می شود که رسانه های رسمی،  علیه یک فرد، یک گروه ، یک جامعه، و یک ملت همکیش، چاله های جنگ روانی  ایجاد نکنند. اما برخی شبکه ها مستقیما وارد معرکه جنگ روانی می شوندبعضی شبکه های ایرانی مثل شبکه 3 از  برخی تکنیک ها جننگ روانی به خوبی بر ضد مهاجرین افغانستانی استفاده می کنند که بیشتر مصرف داخلی دارد  تقریبا همه مهاجرین این حقیقت  را فهمیدند که  پخش خبرجنایت خفاش شب به عنوان یک افغانستانی برای ایجاد جو منفی در قبال مهاجرین افغانستانی بود .

شبکه سه برنامه طنزی  را به نام چارخونه  پخش می کند  به نظر می رسد این برنامه در قالب طنز، نوعی جنگ روانی علیه مردم افغانستان باشد.اگر شما نظر غیر این را دارید لطفا دریغ نکنید.

دو  هنرمند محبوب و مشهور طنز  ایرانی، نقش افغانی سرایدار و نقش افغانی داماد خانواده را بازی می کنند. اسم سرایدار نذیر شنبه است که شنبه صدایش می کنند.

این شبکه از تکنیک «نام گذاری» درجنگ روانی  را هم فراموش نکرده نام معمولی از فردی که نقش افغانستانی بازی می کند  را می گیرد،  و نام منفی یا حد اقل خنثی مانند نام روزهای هفته (به غیر از جمعه که  همراه معنویت است و بار مثبت دارد ) را برای  هنرمند که نقش  افغانستاتی را بازی  می کند می دهد. زیرا نام معمولی هم معمولی است  و چه بسا بار مثبت برای برخی داشته باشد.

در مورد زبان شنبه  باید بگویم که زبان فارسی زبانان افغانستانی دری است،  زبان دری   معیار صحت گفتاری و نوشتاری متن فارسی است ولی با بدترین لهجه ممکن این هنرمندان حرف می زنند و همیشه غلط های آشکار زبانی را نشان می دهد تعداد واژگان مثبت نسبت به کلمات منفی به مراتب کمتر به کار می برد و اگر هم حرف می زند به قصد رسیدن به هدفهایش است و میخواهد جای پای خودش را باز کند و تلاش می کند با حرف های خوبش میان خانواده منصوری اختلاف ایجاد کند. نکته دیگر  این است که منصوری یعنی در واقع همه کاره­ ای خانه، بارها به شنبه می گوید برو گمشو ولی شکوه  تنها زن خانه دار است همه را حتی منصور را مدیریت می کند وزنی  نازک دل وعاطفی  ، و ساده اندیش می باشد فریب نیرنگ های شنبه را خورده و دلش برای وی می سوزد به همین خاطر او را به عنوان سرایدار گرفته است

رفتار شنبه

شنبه در ابتدا با مظلوم نمایی و فریب دادن صاحب کارش  نشان می دهد که پای شنبه  از 27 جا شکسته است، اصرار به  شکستگی از «27» جای پا دقیقا تطبیق می کند به افغانستانی که 27 ولایت دارد. یعنی« شنبه نماد افغانستان است» در حالی تمام ولایات افغانستان سالم است به  دروغ وانمود می کند که همه ولایات افغانستان صدمه دیده است. مورد فریبکاری دیگری این افغانی، مظلوم نمایی وسوء استفاد نمودن از  احساسات مثبت شکوه خانم است.  شنبه  نیرنگ بازی می کند و این نیرنگ بازی را تنها حامد داماد خانواده منصور فهمیده.

ضمنا وقتی خواستگاری می رود آقا شنبه نشان می دهد که  از مدنیت چیزی نمی فهمد لباس پوشیدن خود را بلد نیست. وقتی با چارشنبه( حامد) نقش پسر و دختر را بازی می کنند شنبه فقط توجه به ریش و صورت خود دارد وقتی چار شنبه  در نقش دختر می گوید  من می خواهم  به عنوان زن در اجتماع  فعالیت داشته باشم، نظر تو چیست ؟ شنبه می گوید ما اینها را نمی فهمیم. یعنی شنبه  که به صورت نماد افعانستان است شعور و درایت پایین اجتماعی دارد و الف بای مدنیت را بلد نیست.

.. ثمرات  این نوع طنز درست کردن  چیست  و برای صاحبان رسانه چه نتیچه ای دارد؟ البته ثمرات مثبتی اگر داشته باشد  به گردانندگان این سازمان  بر می گردد ولی آنچه نصیب مهاجرین می شود این است ادامس های جویده شده ای چون  شنبه و چهار شنبه، به صورت مهاجرین و به صورت کودکان معصوم شان در کوچه و خیابان پرت می شود.

خوب است مسئولین سازنده این نوع طنزها  و سریالها بدانند که مردم ما افغانستان از شعور و فرهنگ بالایی بهرمند هستند، آنان از صداقت معصومیت بر خوردارند.مسئولین مربوطه شاید توجه ندارند که  با این نوع تگرشهای  ویژه و تلاش های جالب برای ایجاد فضای نا امنی روانی  برای مهاجرین، ا اصول پذیرفته شده ای جهانی را نقض می کند ، با  باورها تضاد دارد  و پایه های محکم  یگانگی فرهنگی، زبانی،و... را که به بهایی گزافی به دست آمده را  سست می کنید. اما مطمئن باشند سیستم روانی، افغانستانی ها  که  در دوران سخت جهادمقدس و دوران جنگ های جانسوز داخلی از هم نپاشید ،  هر گز و هرگز عصبیت ها و جنگ های روانی نمی توانند اطمنان،  اعتماد، ایمان به توانایی این ملت را کاهش دهد و  غیر ممکن است که  مردم صادق، باهوش، با فرهنگ و با ایمان افغانستان را لکه دارکند. تنها تأثیری که دارد این است که شیشه تیره ای خاگستری به چشمان مردم خود می زنند.

|+| نوشته شده توسط حمیداله شریفی در چهارشنبه 1386/05/24 | موضوع: